Af brjóstagjöf og bleyjuskiptum + nýjar myndir á myndasíðu
Lífið er komið í aðeins eðlilegra horf hér í Blásölum, við erum orðin nokkuð lagin að meðhöndla litla manninn og fáum sumar nætur að sofa í hátt í þrjá tíma í einu. Drengurinn er reyndar búinn að vera í miklum vaxtakipp og hefur verið að drekka með mesta lagi tveggja tíma millibili í nokkra daga. Ég viðurkenni fúslega að það er kannski ekki það auðveldasta og að baugarnir séu orðnir ansi dökkir. Árangurinn lætur hins vegar ekki á sér standa, drengurinn hefur þyngst um kíló á tveimur vikum og ég bind vonir við að allar hans nýju fellingar séu teknar af meðgöngufellingunum mínum.
Brjóstagjöfin er nú loksins orðin yndisleg. Það kom mér svolítið á óvart hversu erfitt það er að byrja að gefa brjóst og mun ég nú lýsa því hvernig ferlið var hjá mér þrátt fyrir að það höfði kannski ekki til margra.
Mér tókst í byrjun að koma mínum litla gráðuga klaufa nokkurn veginn rétt á brjóstið með hjálp ljósmæðra og ýmissa aðstoðargagna. Fyrstu dagana eftir fæðingu kom broddur, gulur og þykkur, en það veit ég aðeins eftir að hafa séð það í ælu drengsins, ég sá aldrei neitt nema einhverja dropa á geirvörtunum og var alveg viss um að barnið mitt væri að svelta (hormones much?). Ljósmóðirin fullvissaði mig um annað og mjólkaði mig í teskeið og sýndi mér. Þau þurfa víst voða lítið þessi nýfæddu grey og broddurinn minn dugaði vel. Drengurinn vildi alltaf vera á brjóstinu og geirvörturnar á mér loguðu vegna þessa skyndilega áreitis. Það var því mikið sorgarefni þegar ég sá margra klukkutíma erfiði koma upp úr barninu í einni ælu. Drengurinn var samkvæmt helstu brjóstagjafafasistum að taka brjóstið alveg rétt en þetta var samt frekar óþægilegt. Hann hefur rosalega sogþörf og vildi nota brjóstin sem snuð þegar hann var ekki að drekka. Það var mér hins vegar líkamlega ómögulegt vegna óþæginda og við kynntum hann fyrir snuðinu þriggja daga gamlan og sjáum sko ekki eftir því. Ég tók ekki eftir að það hefði nein áhrif á brjóstagjöfina.
Mjólkin kom síðan hjá mér á 5 eða 6 degi og þar sem drengurinn drakk svo ört varð ég bara aðeins aum í brjóstunum og slapp við stálma. Mér var sagt að það ætti ekki að vera vont að gefa brjóst og ef ég finndi fyrir sársauka (meira heldur en bara byrjunareymslum eftir áreitið) þegar ég legði barnið á brjóst ætti ég að losa hann af og prófa aftur og reyndi ég að fara eftir þessu af bestu getu. Það gekk vel alveg þar til eina nóttina. Þá hafði drengurinn verið erfiður og mér hafði loksins tekist að koma honum á brjóst en fann fyrir smá klipi á hægri geirvörtu. Ég var þreytt og nennti ekki að losa hann en sá eftir því strax í næstu gjöf því mér hafði á þessum stutta tíma tekist að fá blöðru á geirvörtuna. Blaðran sprakk og eftir varð djúpt sár og þetta var byrjunin á miklum sársauka og veseni. Ég veinaði nánast í hvert sinn sem gráðugi drengurinn minn réðst á “vonda” brjóstið, ég fór að kvíða fyrir að gefa honum það og fannst sérstaklega erfitt að mana mig upp í að skella honum á í myrkrinu um miðjar nætur.
Núna er þetta loksins orðið betra, sárið gróið og brjóstagjöfin eins og ég sagði að ofan orðin yndisleg og kósý eins og ég vonaði. Þetta er samt ekki vandamálalaust því ég virðist vera með mikla mjólk og hún flæðir svo hratt í byrjun gjafar að litla kallinum liggur við drukknun. Í hamaganginum gleypir hann mikið loft og gengur undir viðurnefninu “hoverbaby” þegar mesta losunin fer fram. Verið er að vinna í lausn á þessu.
Bleyjuskipti ganga einnig vel en þau eru afar tíð.
Kveðjur úr brjóstaþokunni!
Hann er svo fallegur þessi drengur! Hlakka til að sjá hann einhverntímann í eigin persónu
En það er voða gaman að lesa reynslusögur þínar svona á meðan ég bíð. Er smá að vona að mín fæðing verði eitthvað í líkingu við þína, hún hljómar rosalega vel miðað við hitt og þetta sem maður hefur heyrt!
En annars bara innilega til hamingju og gangi ykkur áfram vel.
Kv. Auður Egilssystir
Hann er ótrúlega flottur. Gaman að fylgjast með.
Amma Soffía er búinn að lofa að láta vita þegar þið komið í Garðabæinn. Anna “frænka” verður nú aðeins að fá að knúsa prinsinn.
kv. Anna Bjöss
Mér finnst allt of oft gleymast að segja ófrískum konum frá því að brjóstagjöfin er MIKIÐ MAUS! …það er það rosalega algengt að það komi sár-stálmar-mar-mjólkin komi ekki o.sv.fr. þannig að það er spurning hvort maður eigi að tala um þetta sem vandamál, en ef maður kemst yfir þessa byrjunarerfiðleika þá er brjóstagjöfin yndisleg og ekkert mál!
Bara allt í lagi að segja fólki frá þessu og að þetta sé allt saman hið eðlilegasta mál og gangi það fljótt yfir að maður muni nánast ekki eftir því! Gaman að heyra að þú sért komin yfir það tímabil 
En lennti einmitt líka í þessu með flæðið…það lagast smám saman (er allavega hætt að vakna upp á næturna í brjóstarmjólkurpollunum).
Það er bara eins og þú sért að lýsa Skarphéðni frænda. Alltaf svangur, 2 tímar á milli tops og gríðarleg þynging fyrstu mánuðina. Bara best að liggja þegar verið er að gefa meðan hann er svona lítill m.v flæði, þá kemur þetta ekki eins hratt. Svo eftir smá tíma verður hann orðin svo stór að hann fer létt með þetta. Skarpi fór lengi vel alltaf að æpa á mig um leið og ég fór að myndast við að lyfta upp bolnum og þar til hann var í höfn og byrjaður að matast…þá alsæll. Já þeir eru matmenn miklir frændurnir !
Auður: Takk kærlega fyrir! Oh þú hlýtur að vera orðin spennt, þetta er alveg yndislegt. Ég er viss um að fæðingin hjá þér eigi eftir að ganga vel. Mér fannst aðalmálið að missa ekki stjórnina í hríðunum og panikka (gott að muna að þetta er tímabundinn sársauki) og þar kom jógað okkar vel að notum!
Gangi þér ótrúlega vel og við litli kall hlökkum til að hitta þig og litla barnið. 
Anna: Já það er eiginlega skandall að Anna “frænka” hafi ekki séð hann ennþá. Bætum úr þessu strax í næstu viku!
Harpa: Nei nákvæmlega. Maður heyrir auðvitað hræðilegar sögur af sumum en enginn sagði mér að jafnvel þótt allt gengi vel, mjólkin kæmi og enginn stálmi, væri þetta SAMT erfitt! Konur eru svo miklar hetjur að ganga í gegnum þetta allt saman!
En þetta er ekki langur tími svosem, var allt orðið gott bara 3 vikum frá fæðingu. Feels more like years 
Solla: Hahaha já þeir sverja sig greinilega í ættina frændurnir. Sem er hið besta mál
Litli okkar er einmitt með alveg sérstakt hljóð sem hann gefur frá sér þegar hann vill mat.. NÚNA! Get ekki annað en hlegið að honum stundum hann er svo gráðugur. Varðandi offlæðið þá var ég einmitt búin að heyra þetta með að gefa liggjandi og er að prófa það núna. 
Hann er nú meira bjútíbarnið þessi litli maður! Brjóstagjöfin er sko engin dans á rósum, ég hefði sennilegast gefist upp nema að ég fékk svokallaðann mexikanahatt (þó ekki á höfuðið heldur yfir geirvörtuna) og það bjargaði alveg lífi mínu! Þannig að ef þú ert með sár eða vesen þá mæli ég hiklaust með svolleiðis græju
Gangi ykkur áfram vel og njótið!