Spiderblanket

Nú er litli maðurinn bara orðinn tveggja mánaða… tíminn líður sko hratt.

Við gerðum ekkert sérstakt í tilefni dagsins en fáum okkur eitthvað gott að borða á eftir. Við fórum í mömmuleikfimi áðan sem var afar hressandi og núna situr mamman og horfir á endursýningar af Ólympíuleikunum á Eurosport á meðan Lalli sefur svefni hinna réttlátu úti í vagni.

Við erum á mörkum þess að taka upp einhvers konar svefnrútínu en stundum þá ruglast allt og Lalli verður alveg úrvinda og yfirkeyrður með tilheyrandi gráti og hasar. Þá gengur ekkert annað en að labba aðeins með hann og vagga honum í svefn sama hvernig það passar inn í draumarútínu foreldranna.

Við getum þó ekki kvartað.. ég þori varla að skrifa um þetta ég er svo hrædd um að jinxa þessu stórkostlegu þróun sem virðist vera að eiga sér stað en slæ samt til og vona það besta. Lalli hefur nefnilega síðustu tvær vikur tekið upp á því að fara að sofa um 22.30-23.00 á kvöldin og sofa SAMFLEYTT til 04.00 eða 05.00, drekka þá aðeins og sofa svo áfram til svona 9 eða 10!! Algjör draumur!  Við foreldrarnir erum samt ennþá alltaf hissa eftir hverja nótt og krossum bara puttana um að þetta haldi áfram.

Pössunin á sunnudag gekk mjög vel og Lalli virtist bara nokkuð ánægður með þetta og jafnvel að hann hafi bara alls ekki tekið eftir því að foreldrarnir hafi látið sig hverfa í nokkra tíma. Ég fékk mér aðeins of mikið af gúmmelaði í tilefni Jensaafmælis og fékk að borga fyrir það með samviskubiti í fitumælingunni daginn eftir og enn frekar næstu tvær nætur þar sem Lalli greyið virðist hafa fengið eitthvað í magann, mig grunar heita súkkulaðið og rjómann. Annars hefur Lallaskinnið verið almennt frekar úrillt á kvöldin þessa vikuna, fyrst með leiðindi í maganum  + áðurnefnd svefnrútínuvandamál og svo hefur hann verið með pirring í munninum og róast bara ef við strjúkum fingri eða naghring yfir neðri góminn á honum. Ljósan heldur að hann sé að fá tönn þó hann sé svona lítill. Amma Erna fann einmitt mína fyrstu tönn þegar ég var ekki nema 6 vikna. Við sjáum til hvernig þetta þróast.

Á meðan á þessu stendur má segja að hann sé ágætis getnaðarvörn fyrir utanaðkomandi aðila sem hitta okkur á kvöldin eins og Sokkaflokkunarklúbburinn minn fékk að kynnast á miðvikudagskvöldið þegar hann sýndi atriðið “demon baby” við mikinn fögnuð viðstaddra.

Hann er samt auðvitað sætastur og bestur og mamma hans vorkennir honum agalega að vera svona aumur í gómnum sínum og ætlar að koma svefnrútínunni í lag sem fyrst (og ekki taka brjálaðar sukktarnir um helgar).

Að þessu sinni eru ekki nýjar myndir á myndasíðunni en þær eru væntanlegar!