Spiderblanket

Ég hef verið í aukahlutverki á þessari síðu síðan hún vaknaði úr dvalanum. Meira svona í bakgrunni því meðan Erna hefur verið að skella upp færslum eins og Hannes Smárason rásar út hef ég meira unnið bakvið tjöldin við það að setja upp myndasíðu sem virkar og að gera innsetningu færslna sem sársaukalausast ferli fyrir óléttu konuna.

Þetta er þó virkt blogg, sem er sjaldgæft enda bloggið hættur að vera vettvangur okkar töffarana (sem flestir fá útrás fyrir öll sín samskipti á Facebook eða einhverju þaðan af verra) og farið að verða vettvangur fyrir nöldurhænsn. Sem er slæmt því skemmtilega fólkið er ekkert jafn skemmtilegt á Facebook og það var á blogginu sínu. Þetta hefur líka gert það að verkum að það væri dauðadómur fyrir heiðvirt blogg eins og þetta að tala t.d. um þjóðmálin.

Hvað um það.

Eins og bent hefur verið á hér á síðunni nálgast nú hraðbyri barneignir og tilheyrandi. Hvernig maður mun taka þessu er alls óvíst en fólk þreytist þó ekki á því að segja manni í smáatriðum hvernig manni mun líða. Allir sem hafa átt börn viðast nefnilega vera óþrjótandi viskubrunnar um allt sem við kemur barneignum og þetta fólk er jafnframt búið að ákveða að manns upplifun verði nákvæmlega eins og þeirra niður í minnstu smáatriði. Þetta verður svolítið flókið þegar fleiri en einn segja frá.

Ekki það að fólk megi ekki ausa af viskubrunni sínum – oft er reyndar mjög skemmtilegt að heyra miklar hrakspár um það hvernig allt eigi eftir að breytast. Maður er mjög spenntur að vita hvernig þetta mun allt saman þróast og hvernig er að hafa nýtt fyrirbæri á heimilinu. Hrakspár hafa alltaf vakið ákveðna spennu hjá okkur Ernu, yfirleitt eru hlutirnir miklu verri en hrakspárnar segja til um eða þær eru ýktar.

Eins og fram hefur komið í færslum Ernu erum við reyndar mjög tilbúin. Ég er búinn að kynna mér orð eins og slímtappi og bumbuhópur milli þess sem ég les róandi bækur um eitthvað allt annað en börn. Ég er búinn að setja saman óteljandi IKEA húsgögn og við erum búin að fara í talsverðan fjölda verslunarferða með veglega innkaupalista og sópa að okkur hlutum sem hafa ógnvekjandi heiti eins og “nefsuga”.

Annars er þetta ágætt – við höfum sótt matsölustaði borgarinnar frekar mikið undanfarið til að undirbúa það þegar slíkt verður nánast ómögulegt næstu árin (Eða næstu 100 árin eins og mestu hrakspámennirnir vilja meina), einhvern veginn hefur svefninn þó oft sótt þannig að manni að maður hefur ekki enst mjög lengi, enda ormurinn í maganum farinn að halda fyrir okkur vöku þrátt fyrir að vera ekki kominn út. Mæli með hinum ágæta nýja veitingastað Brasilíu á Skólavörðustíg. Maturinn er mun meira spennandi en matseðillinn nær að tjá manni og á góðu verði í þokkabót. Staðurinn er algerlega sprunginn hvað starfsfólk varðar enda að sögn eiganda umferð framar öllum vonum.

Svo höfum við reyndar verið í miklum fasteignahugleiðingum. Það er ekki mikið líf í markaðnum núna – ef einhver lesenda þessara síðna vill kaupa íbúðina okkar er þeim það velkomið. Hún er býsna góð (Þetta er lýsingin sem fasteignasalinn neitaði að setja á netið). Við höfum verið að reyna að skipta, höfum augastað á nokkrum íbúðum en þetta gengur allt saman mjög hægt.

Aðgerðaáætlun Ernu

Maður lærir þó slatta á þessu – við förum, þegar nýtt hús er í boði, í mikla skoðun og skipulagningu framkvæmda sem ráðist skal í. Maður er því kominn með helstu hugtök smiða og pípara á hreint og getur farið í Húsasmiðjuna (Eða BYKO eða Múrbúðina, til að gæta jafnræðis, þó ekki Bauhaus) og haft áhuga næstum því á öllu sem þar fæst. En ekki hefur leitin reyndar enn borið árangur. Við vorum með eitt í farvatninu á dögunum og vorum búin að finna handlögnum lesendum þessarar síðu verkefni næsta árið. Því miður gekk það ekki í gegn, en hver veit nema eitthvað gerist á næstu dögum, vikum, mánuðum, árum eða áratugum! Ekkert krepputal hér.

Þegar óléttar konur eru komnar á síðasta mánuð fyllast þær framkvæmdafíkn og fara að vilja umbreyta húsinu. Það má ekkert drasl vera og ekkert skipulag eða uppsetning er nógu gott. Því er undanfarnar helgar búin að vera mjög mikil vinna í að setja upp hluti, færa hluti, snúa hlutum við, hækka og lækka hluti, taka til, þrífa, taka aftur til, lækka hluti, stilla upp hlutum og fara í sund. Þessi helgi verður ekkert öðruvísi og þessi færsla því ekki lengri.

Heil vika flogin! Hvernig gerðist það?? Skrýtið, mér finnst hver dagur líða frekar hægt en í heildina líður þetta súper hratt.  Ég er orðin gífurlega stór og feit og Jens vill helst að ég lyfti ekki neinu eða geri neitt sem tekur hið minnsta á, hann heldur kannski að ég reki mig í og beinlínis springi. IT´S GONNA BLEEEEW!

Þar sem ég er í bilaðri hreiðurgerð og fæ fiðring bara af því að hugsa um allt sem hægt er að gera til að betrumbæta íbúðina fyrir komu afkvæmisins, hefur aumingja Jens þurft að hlaupa á eftir mér og gera eins og ég fyrirskipa. Hann getur sjálfum sér um kennt fyrir að vera svona krúttlega ofverndandi en mér líður stundum eins og ég sé að spila tölvuleikinn SIMS þegar ég sit og skipa fyrir og læt hann þeysast um íbúðina með húsgögn eða þvott. Hann fær í staðinn að gera grín að undirhökunni minni og hlæja þegar ég festist í rúminu og veltist um eins og skjaldbaka á bakinu.

Með þessu sameiginlega átaki höfum við afrekað ótrúlega miklu á síðustu vikum og var heimilið orðið nokkuð ásættanlegt allt þar til ég ákvað að taka verulega þvottatörn eitt kvöldið og bræddi úr þvottavélinni. Ég hafði hent í eina brúna/bláa súperkrúttfatavél og farið fram til Jensa að horfa á jólamyndina It´s a wonderful life (sem er æææðisleg) en brátt fannst sterk hitalykt er reyndist koma frá þvottavélinni. Við tókum vélina úr sambandi og Jens rannsakaði málið gaumgæfilega. Þar sem vélin, af tegundinni Upo, var orðin 5 ára, hafði fyrir um tveimur mánuðum gefið frá sér svipaða hitalykt og ég er sjúklega eldhrædd, var niðurstaðan henni ekki í hag.  Hundruðum þúsunda króna síðar erum við stoltir eigendur Electrolux þvottavélar OG þurrkara! Þvílíkt glæsipar! Heimilið er hins vegar allt í rústi, pakkningar úti um allt og þar sem hinu geypilega drasl-jafnvægi þvottahússins var raskað með þessari tækjaviðbót þá stefnir í mikla líkamsrækt hjá Jens á næstu dögum.

Annars er allt gott að frétta af meðgöngunni, afkvæmið er fastskorðað djúpt í grindinni, tilbúið til þess að mæta á svæðið og ég er tiltölulega hress bara. Dreymir samt um að láta setja upp hjá mér þvaglegg fyrir nóttina (anyone?) og sofa í 8 tíma samfleytt. Þessir 1 og 2 klukkutímar á stangli eru ekki alveg að duga mér svona til lengdar með fullri vinnu enda sef ég oft yfir mig eða mæti með zombie-augnaráðið. Ljósan mín hefur miklar áhyggjur af þessu og þegar mæðraskoðun í dag sýndi töluverðan bjúg, bauga og hækkun á blóðþrýstingi vildi hún að ég myndi hætta að vinna strax. Ég veit bara ekki alveg hvað ég á að gera hangandi heima í tvær vikur á meðan allir eru í vinnu og prófum auk þess sem mér finnst voðalega gaman í vinnunni og ágætt að vera sem lengst innan um fólk og tala um “fullorðinshluti” áður en hið mikla valdarán frumburðarins á sér stað og líf mitt fer (ef allt gengur vel) að snúast um bleyjur og brjóstagjöf.

Þegar ég svona hummaði þetta fram af mér skrifaði ljósmóðirin í mæðraskýrsluna að ég neitaði að hætta að vinna þrátt fyrir eindregnar ráðleggingar ljósmóður og sagðist svo vilja sjá mig aftur í næstu viku til að fylgjast með blóðþrýstingnum og ræða við lækni. Geðlækni? Ljósan mín er samt alveg frábær. Hún hefur engar fyrirfram ákveðnar skoðanir varðandi meðgöngu, fæðingu eða brjóstagjöf sem hún vill endilega troða upp á mig og er alltaf mjög vingjarnleg sama hvers konar skrímslatölur birtst hafa á vigtinni (það er ekki skylda að vigta sig heldur vil ég sjálf fylgjast með). Mér finnst líka bara notalegt að fá viðurkennt að það sé eðlilegt að vera þreyttur og hálf- eh.. aumingjalegur einhvern veginn og láta einhvern segja sér að maður ætti nú bara helst að hjúfra sig upp í rúmi með heitt súkkulaði og jólamynd og hætta öllu stressi. Hmmm… hver segir nei við þannig tilboði?? Kannski ER ég geðveik!  En að öllu gríni slepptu þá hef ég fengið heimild til að breyta vinnufyrirkomulaginu mínu töluvert nú í vikunni sem ætti að gera lífið mun auðveldara og fela í sér meiri svefn. Ef mínu líkamlega ástandi hrakar svo enn frekar á næstu dögum verður málið endurmetið.

Jæja búið í bili enda orðið allt of langt! Jens hefur hótað að skrifa mjög ómerkilegt blogg á næstu dögum (hann ætlaði reyndar að skrifa það um helgina en gerði það ekki og ég vildi setja inn færslu) svo ég býst við að þið fylgist spennt með!!

Það er bara kominn desember allt í einu! Minn mánuður loksins! Ég er hætt að telja í vikum og byrjuð að telja í dögum, 22 dagar eftir í settan dag. Rosalegt! Jóladagatalið fær algjörlega nýja merkingu.

Annars var ég voðalega ónýt alla síðustu viku þar sem ég hélt ég væri komin með meðgöngusykursýki eftir að hafa lesið um helstu einkenni hennar í meðgöngubókinni minni. Var orðin agalega veikburða og slöpp og hafði gífurlegar áhyggjur af minni heilsu og afkvæmisins. Sannfærði ljósmóðurina mína því um að senda mig í sykurþolspróf þó ég hefði heyrt að það væri alveg hræðilega ógeðsleg lífsreynsla. Enda var þetta kannski ekkert besta upplifun lífs míns þó svo að mér hafi alls ekki fundist hún hræðilega ógeðsleg. Ég þurfti að fasta í 10 tíma og mátti hvorki fá vott né þurrt, var nokkuð sama um það þurra en ég hangi bókstaflega á krönunum þessa dagana og fékk ónotatilfinningu bara af því að hugsa um að mega ekki drekka neitt svona lengi! Ég mætti í prófið skrælþurr í munninum og með garnagaul í brjóstunum (held að maginn á mér sé þar núna) og var látin drekka svona ágætis mjólkurglas af sykurupplausn. Frekar viðbjóðslegt á fastandi maga en ég skellti þessu bara í mig á nokkrum augnablikum.  Svo fékk ég að leggjast í Lazy-Boy og slappa af í nokkra klukkutíma og teknar voru blóðprufur á klukkutíma fresti til þess að kanna hvernig líkaminn ynni úr sykrinum. Ég reyndist vera með stórkostlegt sykurþol og var útskrifuð með hæstu einkunn. Hefur liðið mjög vel síðan og Jens hefur greint mig með meðgönguímyndunarveiki á öðru stigi.

Ég held að bumban sé farin að síga eitthvað því ég er farin að finna fyrir henni þegar ég labba og í stað þess að líða öðru hverju eins og ég sé með melónu í klofinu þá virðist sú tilfinning ætla að verða nokkuð stöðug héðan í frá. Það á að vera mjög eðlilegt nú þegar fæðing er yfirvofandi. Set inn bumbumyndir þessarar viku, nr. 37 og fólk getur dæmt um þetta sjálft með samanburði við aðrar bumbumyndir. Svo er ég komin með töluverðan bjúg og er því orðin enn kringluleitari og get ekki verið með giftingarhringinn nema um hálsinn. Systur mínar hafa gefið mér viðurnefnið Mr. Blobby af dularfullum ástæðum.

Mamma og pabbi stóðu sig með stakri prýði í New York og var næstum liðið yfir mig þegar ég sá alla dýrðina sem streymdi upp úr töskunum hjá þeim. Litlar peysur, samfellur, húfur og fleira, barnapíutæki, órói, teppi og rúmföt… Þetta var ólýsanlegt. Er hálfnuð með þvott&strauj og get ekki hætt að skoða þetta litla dót. Finnst mjög óraunverulegt að eftir fáeinar vikur verði ég kannski með lítinn snúð og get klætt hann í öll þessi föt. Læt fylgja með mynd af hrúgunum sem sumir myndu segja að væri ekta tilfelli af first-time-grandparents-syndrome. Jens er mjög ánægður.

Við Jens gefum enn ekkert eftir í félagslífinu og héldum mikla þakkargjörðarhátíð með elsku vinum okkar um síðustu helgi. Þetta er þriðja árið í röð sem við höldum hana hátíðlega og að sjálfsögðu var allt eftir bókinni, kalkúnn með fyllingu og öllu hefðbundnu meðlæti eins og sætri kartöflustöppu með sykurpúðum og svo voru pumpkin paa og pecan paa í desert. Ótrúleg máltíð og fólk lá eftir eins og hráviði um stofuna í matarkóma. Þórunn og Þorbjörg áttu mest í eldamennskunni þetta árið og þökkum við þeim kærlega fyrir okkur!

Við erum búin að setja upp myndasíðu á Spiderblanket, uppi til vinstri, en aðgangur að þeirri síðu verður takmarkaður. Leyniorðið er vinnuheitið á barninu í bumbunni Á ENSKU. Ég gleymdi víst að segja það í síðustu tilkynningu mörgum til mikillar gremju. Þeir sem ekki vita mega endilega hafa samband, hvort sem þeir gera það á samskiptasíðum, með sms eða tölvupósti. Svo ætlum við að setja upp kerfi svo fólk geti sent okkur tölvupóst þegar það fer inn á myndasíðuna.

Þar til næst..

Skammdegið getur verið mjög kósý. Sit hér í kertabaði og slappa af með piparkökur og ískalda mjólk og horfi með öðru auganu á New in Town sem er rómantísk gamanmynd með jólaívafi. Jens hefur það einnig náðugt í stól sem átti að vera óléttu/brjóstagjafastóll en hefur meira verið lesstóllinn hans og ranghvolfir augunum yfir sumum.. jæja, flestum atriðunum í myndinni.

Við stóðum okkur ótrúlega vel í vikunni, keyptum kommóðu í IKEA og skiptiborð sem hægt er að festa ofan á hana, ég tók saman hvaða barnaföt vantaði og gekk frá þeim sem þegar voru tilbúin í kommóðuna. Mamma og Pabbi eru núna að njóta lífsins í New York en ég sá til þess að þau (a.m.k. mamma) hafa ekki setið auðum höndum. Pabbi hringdi í mig eftir einn verslunarleiðangurinn og taldi líklegt að loka hafi þurft barnadeildinni í Macy´s eftir að mömmu var hleypt í hillurnar. Svipað átti sér stað í Pottery Barn. Núna klæjar mig í puttana að sjá allt góssið og klára að þvo og strauja. Ú je! Auk hetjuskapsins sem átti sér stað í Ikea þá keyptum við þrjár jólagjafir!! Bara nokkrar gjafir eftir. Enda bara 32 dagar í jól og hver veit hvenær litli lætur sjá sig. Hef einnig jólað Blásalina aðeins, sett mandarínur og piparkökur í skálar og raðað jólastöfum á vísa staði.

Ég fann það í jólagjafaleiðangrinum að ég verð voða fljótt þreytt og fæ öðru hvoru á tilfinninguna að ég sé með melónu í klofinu þegar ég labba. Sounds nice, feels even better. Annars er ég enn í miklu stuði og stóð mig m.a. að því að dansa af mikilli hörku við eldhústiltektina í dag. Þurfti auðvitað að setjast niður fljótlega fnæsandi eins og flóðhestur en ansi glæsilegt engu að síður.

Við fórum í afmælis-grímubúningapartý til Þórunnar og Ómars um síðustu helgi og var það virkilega skemmtilegt. Ég og Jens tókum skyldu okkar til þess að mæta í búningum auðvitað mjög alvarlega og fór Jens sem Arabíu-Lawrence og ég sem viðbjóðslegi redneckinn úr Deliverance með skegg, mullet, bumbuna lafandi undan bolnum og bara almennt ógeð. Ég var vægast samt viðbjóðsleg! Læt fylgja mynd af mér í búningnum og svo aðra venjulega bumbumynd af mér að síga í 36 vikurnar svo þið munið hvað ég er nú samt ágæt.. Vona að allir átti sig á því hvor er hvað.

Ekki náðist mynd af Arabíu-Jens sem er virkilega miður því Jens valdi að fara leið sem margar stúlkur fara í slíkum búningaveislum og fór sem sexý-Arabíu Lawrence. Fólst það í því að hann var ekki í neinu undir kuflinum. Stóð sexý hjúkkum og skátastúlkum vel á sporði og kvenþjóðin var gjörsamlega tryllt.. eða hefði verið það hefðu þær vitað hvernig á stæði.

Hafið það kósý!