Spiderblanket

Það er bara kominn desember allt í einu! Minn mánuður loksins! Ég er hætt að telja í vikum og byrjuð að telja í dögum, 22 dagar eftir í settan dag. Rosalegt! Jóladagatalið fær algjörlega nýja merkingu.

Annars var ég voðalega ónýt alla síðustu viku þar sem ég hélt ég væri komin með meðgöngusykursýki eftir að hafa lesið um helstu einkenni hennar í meðgöngubókinni minni. Var orðin agalega veikburða og slöpp og hafði gífurlegar áhyggjur af minni heilsu og afkvæmisins. Sannfærði ljósmóðurina mína því um að senda mig í sykurþolspróf þó ég hefði heyrt að það væri alveg hræðilega ógeðsleg lífsreynsla. Enda var þetta kannski ekkert besta upplifun lífs míns þó svo að mér hafi alls ekki fundist hún hræðilega ógeðsleg. Ég þurfti að fasta í 10 tíma og mátti hvorki fá vott né þurrt, var nokkuð sama um það þurra en ég hangi bókstaflega á krönunum þessa dagana og fékk ónotatilfinningu bara af því að hugsa um að mega ekki drekka neitt svona lengi! Ég mætti í prófið skrælþurr í munninum og með garnagaul í brjóstunum (held að maginn á mér sé þar núna) og var látin drekka svona ágætis mjólkurglas af sykurupplausn. Frekar viðbjóðslegt á fastandi maga en ég skellti þessu bara í mig á nokkrum augnablikum.  Svo fékk ég að leggjast í Lazy-Boy og slappa af í nokkra klukkutíma og teknar voru blóðprufur á klukkutíma fresti til þess að kanna hvernig líkaminn ynni úr sykrinum. Ég reyndist vera með stórkostlegt sykurþol og var útskrifuð með hæstu einkunn. Hefur liðið mjög vel síðan og Jens hefur greint mig með meðgönguímyndunarveiki á öðru stigi.

Ég held að bumban sé farin að síga eitthvað því ég er farin að finna fyrir henni þegar ég labba og í stað þess að líða öðru hverju eins og ég sé með melónu í klofinu þá virðist sú tilfinning ætla að verða nokkuð stöðug héðan í frá. Það á að vera mjög eðlilegt nú þegar fæðing er yfirvofandi. Set inn bumbumyndir þessarar viku, nr. 37 og fólk getur dæmt um þetta sjálft með samanburði við aðrar bumbumyndir. Svo er ég komin með töluverðan bjúg og er því orðin enn kringluleitari og get ekki verið með giftingarhringinn nema um hálsinn. Systur mínar hafa gefið mér viðurnefnið Mr. Blobby af dularfullum ástæðum.

Mamma og pabbi stóðu sig með stakri prýði í New York og var næstum liðið yfir mig þegar ég sá alla dýrðina sem streymdi upp úr töskunum hjá þeim. Litlar peysur, samfellur, húfur og fleira, barnapíutæki, órói, teppi og rúmföt… Þetta var ólýsanlegt. Er hálfnuð með þvott&strauj og get ekki hætt að skoða þetta litla dót. Finnst mjög óraunverulegt að eftir fáeinar vikur verði ég kannski með lítinn snúð og get klætt hann í öll þessi föt. Læt fylgja með mynd af hrúgunum sem sumir myndu segja að væri ekta tilfelli af first-time-grandparents-syndrome. Jens er mjög ánægður.

Við Jens gefum enn ekkert eftir í félagslífinu og héldum mikla þakkargjörðarhátíð með elsku vinum okkar um síðustu helgi. Þetta er þriðja árið í röð sem við höldum hana hátíðlega og að sjálfsögðu var allt eftir bókinni, kalkúnn með fyllingu og öllu hefðbundnu meðlæti eins og sætri kartöflustöppu með sykurpúðum og svo voru pumpkin paa og pecan paa í desert. Ótrúleg máltíð og fólk lá eftir eins og hráviði um stofuna í matarkóma. Þórunn og Þorbjörg áttu mest í eldamennskunni þetta árið og þökkum við þeim kærlega fyrir okkur!

Við erum búin að setja upp myndasíðu á Spiderblanket, uppi til vinstri, en aðgangur að þeirri síðu verður takmarkaður. Leyniorðið er vinnuheitið á barninu í bumbunni Á ENSKU. Ég gleymdi víst að segja það í síðustu tilkynningu mörgum til mikillar gremju. Þeir sem ekki vita mega endilega hafa samband, hvort sem þeir gera það á samskiptasíðum, með sms eða tölvupósti. Svo ætlum við að setja upp kerfi svo fólk geti sent okkur tölvupóst þegar það fer inn á myndasíðuna.

Þar til næst..