Spiderblanket

Ég hef verið í aukahlutverki á þessari síðu síðan hún vaknaði úr dvalanum. Meira svona í bakgrunni því meðan Erna hefur verið að skella upp færslum eins og Hannes Smárason rásar út hef ég meira unnið bakvið tjöldin við það að setja upp myndasíðu sem virkar og að gera innsetningu færslna sem sársaukalausast ferli fyrir óléttu konuna.

Þetta er þó virkt blogg, sem er sjaldgæft enda bloggið hættur að vera vettvangur okkar töffarana (sem flestir fá útrás fyrir öll sín samskipti á Facebook eða einhverju þaðan af verra) og farið að verða vettvangur fyrir nöldurhænsn. Sem er slæmt því skemmtilega fólkið er ekkert jafn skemmtilegt á Facebook og það var á blogginu sínu. Þetta hefur líka gert það að verkum að það væri dauðadómur fyrir heiðvirt blogg eins og þetta að tala t.d. um þjóðmálin.

Hvað um það.

Eins og bent hefur verið á hér á síðunni nálgast nú hraðbyri barneignir og tilheyrandi. Hvernig maður mun taka þessu er alls óvíst en fólk þreytist þó ekki á því að segja manni í smáatriðum hvernig manni mun líða. Allir sem hafa átt börn viðast nefnilega vera óþrjótandi viskubrunnar um allt sem við kemur barneignum og þetta fólk er jafnframt búið að ákveða að manns upplifun verði nákvæmlega eins og þeirra niður í minnstu smáatriði. Þetta verður svolítið flókið þegar fleiri en einn segja frá.

Ekki það að fólk megi ekki ausa af viskubrunni sínum – oft er reyndar mjög skemmtilegt að heyra miklar hrakspár um það hvernig allt eigi eftir að breytast. Maður er mjög spenntur að vita hvernig þetta mun allt saman þróast og hvernig er að hafa nýtt fyrirbæri á heimilinu. Hrakspár hafa alltaf vakið ákveðna spennu hjá okkur Ernu, yfirleitt eru hlutirnir miklu verri en hrakspárnar segja til um eða þær eru ýktar.

Eins og fram hefur komið í færslum Ernu erum við reyndar mjög tilbúin. Ég er búinn að kynna mér orð eins og slímtappi og bumbuhópur milli þess sem ég les róandi bækur um eitthvað allt annað en börn. Ég er búinn að setja saman óteljandi IKEA húsgögn og við erum búin að fara í talsverðan fjölda verslunarferða með veglega innkaupalista og sópa að okkur hlutum sem hafa ógnvekjandi heiti eins og “nefsuga”.

Annars er þetta ágætt – við höfum sótt matsölustaði borgarinnar frekar mikið undanfarið til að undirbúa það þegar slíkt verður nánast ómögulegt næstu árin (Eða næstu 100 árin eins og mestu hrakspámennirnir vilja meina), einhvern veginn hefur svefninn þó oft sótt þannig að manni að maður hefur ekki enst mjög lengi, enda ormurinn í maganum farinn að halda fyrir okkur vöku þrátt fyrir að vera ekki kominn út. Mæli með hinum ágæta nýja veitingastað Brasilíu á Skólavörðustíg. Maturinn er mun meira spennandi en matseðillinn nær að tjá manni og á góðu verði í þokkabót. Staðurinn er algerlega sprunginn hvað starfsfólk varðar enda að sögn eiganda umferð framar öllum vonum.

Svo höfum við reyndar verið í miklum fasteignahugleiðingum. Það er ekki mikið líf í markaðnum núna – ef einhver lesenda þessara síðna vill kaupa íbúðina okkar er þeim það velkomið. Hún er býsna góð (Þetta er lýsingin sem fasteignasalinn neitaði að setja á netið). Við höfum verið að reyna að skipta, höfum augastað á nokkrum íbúðum en þetta gengur allt saman mjög hægt.

Aðgerðaáætlun Ernu

Maður lærir þó slatta á þessu – við förum, þegar nýtt hús er í boði, í mikla skoðun og skipulagningu framkvæmda sem ráðist skal í. Maður er því kominn með helstu hugtök smiða og pípara á hreint og getur farið í Húsasmiðjuna (Eða BYKO eða Múrbúðina, til að gæta jafnræðis, þó ekki Bauhaus) og haft áhuga næstum því á öllu sem þar fæst. En ekki hefur leitin reyndar enn borið árangur. Við vorum með eitt í farvatninu á dögunum og vorum búin að finna handlögnum lesendum þessarar síðu verkefni næsta árið. Því miður gekk það ekki í gegn, en hver veit nema eitthvað gerist á næstu dögum, vikum, mánuðum, árum eða áratugum! Ekkert krepputal hér.

Þegar óléttar konur eru komnar á síðasta mánuð fyllast þær framkvæmdafíkn og fara að vilja umbreyta húsinu. Það má ekkert drasl vera og ekkert skipulag eða uppsetning er nógu gott. Því er undanfarnar helgar búin að vera mjög mikil vinna í að setja upp hluti, færa hluti, snúa hlutum við, hækka og lækka hluti, taka til, þrífa, taka aftur til, lækka hluti, stilla upp hlutum og fara í sund. Þessi helgi verður ekkert öðruvísi og þessi færsla því ekki lengri.

Skammdegið getur verið mjög kósý. Sit hér í kertabaði og slappa af með piparkökur og ískalda mjólk og horfi með öðru auganu á New in Town sem er rómantísk gamanmynd með jólaívafi. Jens hefur það einnig náðugt í stól sem átti að vera óléttu/brjóstagjafastóll en hefur meira verið lesstóllinn hans og ranghvolfir augunum yfir sumum.. jæja, flestum atriðunum í myndinni.

Við stóðum okkur ótrúlega vel í vikunni, keyptum kommóðu í IKEA og skiptiborð sem hægt er að festa ofan á hana, ég tók saman hvaða barnaföt vantaði og gekk frá þeim sem þegar voru tilbúin í kommóðuna. Mamma og Pabbi eru núna að njóta lífsins í New York en ég sá til þess að þau (a.m.k. mamma) hafa ekki setið auðum höndum. Pabbi hringdi í mig eftir einn verslunarleiðangurinn og taldi líklegt að loka hafi þurft barnadeildinni í Macy´s eftir að mömmu var hleypt í hillurnar. Svipað átti sér stað í Pottery Barn. Núna klæjar mig í puttana að sjá allt góssið og klára að þvo og strauja. Ú je! Auk hetjuskapsins sem átti sér stað í Ikea þá keyptum við þrjár jólagjafir!! Bara nokkrar gjafir eftir. Enda bara 32 dagar í jól og hver veit hvenær litli lætur sjá sig. Hef einnig jólað Blásalina aðeins, sett mandarínur og piparkökur í skálar og raðað jólastöfum á vísa staði.

Ég fann það í jólagjafaleiðangrinum að ég verð voða fljótt þreytt og fæ öðru hvoru á tilfinninguna að ég sé með melónu í klofinu þegar ég labba. Sounds nice, feels even better. Annars er ég enn í miklu stuði og stóð mig m.a. að því að dansa af mikilli hörku við eldhústiltektina í dag. Þurfti auðvitað að setjast niður fljótlega fnæsandi eins og flóðhestur en ansi glæsilegt engu að síður.

Við fórum í afmælis-grímubúningapartý til Þórunnar og Ómars um síðustu helgi og var það virkilega skemmtilegt. Ég og Jens tókum skyldu okkar til þess að mæta í búningum auðvitað mjög alvarlega og fór Jens sem Arabíu-Lawrence og ég sem viðbjóðslegi redneckinn úr Deliverance með skegg, mullet, bumbuna lafandi undan bolnum og bara almennt ógeð. Ég var vægast samt viðbjóðsleg! Læt fylgja mynd af mér í búningnum og svo aðra venjulega bumbumynd af mér að síga í 36 vikurnar svo þið munið hvað ég er nú samt ágæt.. Vona að allir átti sig á því hvor er hvað.

Ekki náðist mynd af Arabíu-Jens sem er virkilega miður því Jens valdi að fara leið sem margar stúlkur fara í slíkum búningaveislum og fór sem sexý-Arabíu Lawrence. Fólst það í því að hann var ekki í neinu undir kuflinum. Stóð sexý hjúkkum og skátastúlkum vel á sporði og kvenþjóðin var gjörsamlega tryllt.. eða hefði verið það hefðu þær vitað hvernig á stæði.

Hafið það kósý!